แกร่งกล้าด้วยแสงอาทิตย์

ท่ามกลางความวุ่นวายของบ้านเมือง

เราเดินไปซื้อของที่เซเว่น

แล้วเพื่อนก็โทรมาชวน "มาที่ทำเนียบมั้ย?"

"ไปทำไม?"เราถาม

"มาดูเฉยๆ"เพื่อนตอบ

..................อืมมม

 เราต้องตื่นตัวกับสถานการณ์บ้านเมืองบ้าง แม้จะไม่เลือกข้างก็ตาม

ไปดูหน่อยก็ไม่เลว ถือว่าไปเที่ยวด้วย

"เอ่อ งั้นเดี๋ยวตามไป"

"ใส่เสื้อขาว-ดำนะโว้ย"

"ทำไม?"ถามเพื่อนไป

"เป็นกลางไง"เพื่อนตอบ

"นึกว่าไปเป็นBack stage พอดีแหละ วันนี้กูทำงาน ใส่เสื้อดำพอดี"

แล้วไงต่อ?  สี่ทุ่มแล้วนี่หว่า

".....เดี๋ยวกูหาทางไปก่อนนนะ"

มองสภาพตัวเองก็อนาจจิต รองเท้าแตะ ข้างนอกฝนตก รถเมล์หมดแล้ว

จะไปยังไงหว่า

เรียกรถแท็กซี่ ....ไม่มีคันไหนไป เออ ก็ว่าอยู่

เลยเรียกรถตุ๊กๆ 70 บาท จากจุฬา ไป ทำเนียบ

.................................................................. 

"ไม่มีแท๊กซี่คันไหนยอมไปเลยนะลุง (ขำ)"เราชวนคนขับคุย

"ก็เค้าไม่พันธมิตร แต่คันลุงเนี่ย พันธมิตร"

คิดในใจ กูก็ไม่พันธมิตร แต่ถ้าจะไป ต้องอาศัยพันธมิตรสินะ

ระหว่างทาง ลุงคนขับตุ๊กๆก็ชวนคุย

"ที่บ้านเมืองมันวุ่นวาย ก็เพราะพวกผู้ใหญ่ ไม่เข้าหาธรรมมะนั่นแหละ แก่ปูนนั้นแล้ว ไม่รู้จะดื้อทำไม"

เราก็ได้แต่หัวเราะ ขึ้นตุ๊กๆ แต่ได้ฟังธรรมมะด้วย แทนวิทยุบนรถแท็กซี่  

.................................................................................................

ถึงถนนนางเลิ้ง ข้ามสะพานไป เจอทางเข้า

พันธมิตรในเสื้อสีเหลือง กำลังจัดระเบียบการเข้าออกตรงทางเข้าอยู่

จะเข้าไปที่ชุมนุม ต้องปีนแฮะ

คิดในใจ ว่าแล้วก็ปีนข้ามแผงจราจรที่พันธมิตรเอามากั้นทำเป็นป้อมเฉพาะกิจ 

เดินเข้าไป ผ่านซุ้มหลายซุ้ม

มีหน่วยพยาบาล

มีบริการห้องน้ำเคลื่อนที่

มีร้านแผงลอยมาขายอาหาร

อืม จะว่าไปเรายังไม่เคยกินปลาหมึกสด ใส่ไม้เลยนี่หว่า เดี๋ยวซื้อกินดีกว่า

คิดในใจ ได้บรรยากาศงานวัดเลยทีเดียว.

.....ว่าแต่ กูกำลังมาดูที่ชุมนุมไม่ใช่รึ

 ..........................................................................................................

พอถึงหน้าทำเนียบ ก็เห็นวัยรุ่นหลายคนกำลังนัดเพื่อนอยู่เหมือนกัน

คุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องเลย เพราะลำโพงมันดัง

อ่าวนั่น รถASTV นี่นา

อืม กลุ่มเด็กสาวตรงนั้น ยังกับพึ่งเดินเที่ยวที่พารากอนมาเลย ถือกระเป๋าลายการ์ตูนด้วย

มองไปอีก  มีผู้ชายหน้าเข้มเอาดาบซามูไรมาถือด้วย

ดูเท่ไม่หยอก กำลังแต่งคอสเพลย์เหรอ? ดาบจริงรึเปล่านั่น

 แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

"มึงอย่ไหนวะ!" เพื่อนตะโกนบถาม

"อยู่หน้าพระรูปราชินีว่ะ รออยู่ตรงนี้นะ" เราตะโกนบอกเพื่อน แล้วยกมือไหว้รูปพระราชินี  

เจอเพื่อน2 คน 

แล้วก็เจอพ่อของเพื่อน คนรุ่น 14 ตุลา  เป็นพ่อที่ใจดีทีเดียว

เดินไป พ่อเพื่อนหันมาคุยกับผู้เป็นลูก

"ได้บรรยากาศไฮปาร์กมั้ย"

พ่อของเพื่อนถามเหมือนอาจารย์พานักเรียนมาทัศนศึกษา

เรากับเพื่อนหัวเราะ คิดในใจ มันเหมือนงานกีฬาสีมากกว่านะ

ดูสิ

สีเหลืองสู้ๆ

สีเหลืองสู้ตาย

มีเครื่องช่วยปรบมือด้วย มีโพกผ้า กู้ชาติ

...............................................................................................................

ตอนเดินกลับไปที่รถ ผ่านร้านแผงลอยต่างๆมากมาย

"กินกระเพาะปลามั้ย?"พ่อของเพื่อน ถามพร้อมกับยิ้ม

เพื่อนอีกคนพยักหน้าหงึกๆ แล้วเดินเข้าไปต่อคิวซื้อ

เดินไปอีก 50 เมตรเจอรถเข็นไอติม

"กินไอติมมั้ย?"

เราพยักหน้า ในใจขำ พ่อของเพื่อน  ถามยังกะพาเด็กมาเที่ยวงานวัด

.......................................................

ขณะขับรถกลับกัน ก็ฟังพ่อลูกคุยกันในรถ 

"คนที่อยู่บนเวที เป็นไงบ้างพ่อ" เพื่อนถามพ่อ 

"ยังไม่เท่าไหร่ ยังไม่ขนลุก"

ผู้เป็นพ่อบอก ในความคิดน่าจะนำสภาพการไปเทียบกับตอน 14 ตุลา

"คนชุมนุม มีแต่ผู้หญิงเป็นส่วนมากนะ"

"................................แล้วก็คนแก่ๆ"พ่อเพื่อนบอก

ผู้เป็นพ่อเล่า

"มันต่างกัน ตอนนั้น(14ตุลา) นักศึกษา หนุ่มสาวอายุเท่าๆพวกเรา(หันมามองเรากับเพื่อน) พวกเสกสรรค์ พูดปลุกระดมคนเป็นแสนอยู่หมัด เป็นนักปลุกระดมที่เก่งมาก เวลาพูดที ปรบมือก็ใช้มือเปล่านี่แหละ ไม่มีเครื่องช่วย แบบตอนนี้ คนอายุมากแต่กำลังไม่ไหว ความฮึกเหิมมันต่างกัน"

ไม่มีนัยะอะไรแอบแฝง ไม่มีความคิดเห็นทางการเมืองซ่อนเร้น

พวกเราก็แค่ มาทัศนศึกษา ตอนสี่ทุ่ม

edit @ 10 Sep 2008 23:34:51 by คาโตเน่