dream

ความตาย

posted on 22 Jul 2011 10:14 by catone
วันก่อนมีความฝันอันแปลกประหลาด
 
 
เรายืนอยู่ท่ามกลางผู้คนที่เราไม่รู้จัก   เวลานั้นเป็นเวลากลางวันหรือป่าวไม่แน่ใจ แต่ผิวดินเป็นสีเหลืองส้ม
 
ราวกลับความฝัน...... ก็มันเป็นความฝัน
 
แสงบางอย่างพุ่งลงมาที่ฝูงคน
สว่างวาบแล้วระเบิดออก  ไม่รู้มันคืออุกาบาตหรือ ระเบิดนิวเคลียร์
แสงนั้นระเบิดออกเป็นสีส้ม  ไม่มีเขม่าควัน  
แต่ในฝันไม่มีเวลามานั่งดูองค์ประกอบศิลป์
แม้แสงจะสวยงาม แต่มันพรากเอาชีวิตคนรอบๆไป
 
เมื่อแสงดวงแรกพุ่งชน.....เรามองดูคนอื่นๆโดน
ในความคิด คิดอย่างเดียว.........เรารอด
 
อาจมีความหวาดเสียว กลัวจะโดนบ้าง  แต่ไม่มีความเศร้า รันทด 
ไม่มีนึกถึงญาติพี่น้องหรือคนรัก  ในฝันเราอยู่คนเดียวกับฝูงชนที่ไม่รู้จัก
 
 
 
 
 
 
ลูกที่สอง ลูกที่สาม พุ่งชนอย่างกะจังหวะมาอย่างดี......เรายังมีชีวิตอยู่
 
 
ผ่านเวลาไปสักพัก ลูกสุดท้าย ที่ได้เห็น มันพุ่งมาที่เบื้องหน้าเรา
แสงสว่างวาบ  สีเหลืองนวลตา  ไม่รู้สึกเจ็บปวดร่างกาย 
แต่ความรู้สึกว่า ภาพที่เราเห็น เหมือนกับการล่องลอยออกจากพื้น 
 
 
 
เราตายแล้วสินะ
...................................................................................
 
 
ก่อนจะเล่าตอนต่อของความฝัน ย้อนไปเมื่อ 5-6 ปีก่อน มีรุ่นพี่คนนึงถามว่า เรากลัวอะไรมากที่สุด
เรานึกถึงผี หรือ อุบัติเหตุ  หรือ การป่วยเป็นโรคมะเร็ง
แต่ก็เข้าข้างตัวเอง ว่า   อย่างเราคงโชคดี  แก่ตาย  
คำถามเกิดขึ้น  กลายเป็นคำตอบให้กับรุ่นพี่คนนั้น
 
กลัว  ความตาย  
 
มันจะเหมือนจอคอมพิวเตอร์ดับรึเปล่า?  
ถ้าไอ่ที่ว่า ความเชื่อเรื่อง วิญญาณ  ชาติภพ แม่งเรื่องหลอกเด็ก ไม่มีอยู่จริง
เราจะแค่ปิดสวิตช์แล้วหายไปเฉยๆงั้นเหรอ
 
รุ่นพี่พูดแบบนิ่งๆ   "ถ้าคิดแบบนี้ ตอนตายคงทรมานหน่อยนะ"
 
 
.....................................................................................................................
 
หลังจากโดนในสิ่งที่คล้ายระเบิด
ตัวของเราล่องลอย
 
ความรู้สึกแรกที่เกิด คล้ายอารมณ์ เล่นเกมแล้วโอเวอร์ 
 
อา....เราตายแล้วสินะ  แย่จริงๆ  
 
ไม่มีความเศร้าไปมากกว่านี้ ไม่มีสิ่งติดค้าง ไม่มีการอาวรณ์ถึงญาติพี่น้อง เพื่อน หรือคนรัก
ความรู้สึกมันเกิดขึ้นเพียงแค่นี้
 
และหายไป ในเวลาเพียงไม่นาน
 
เราเฝ้ามองทุกสรรพสิ่งดำเนินไปอย่างรวดเร็วกว่าตอนที่เรายังไม่ตาย
เห็นว่าเกิดอย่างรวดเร็ว แต่รับรู้อย่างช้าๆ
 
ราวกับเรารู้โดยทันทีว่า  เรามีเวลาเป็นนิรันดร์ ในการเฝ้ามองทุกๆสิ่ง
 
แต่ตัวตนเรากลืนหายไปกับโลก
 
รู้สึกเปลี่ยวเหงา และ อิ่มเอิบในเวลาเดียวกัน
แต่ไม่ได้เศร้าหรือ น่ากลัวอะไร
 
 
.....................................
ตื่นมาจากความฝัน   ทบทวนว่ามันเป็นฝันดีหรือฝันร้ายกันแน่นะ?
 
แว่บนึงคิดไปว่า  
 
 
 
น่าเสียดายที่มันเป็นแค่ฝัน
 
 
 

edit @ 22 Jul 2011 18:23:02 by คาโตเน่

การเดินทางครั้งใหม่

posted on 27 Oct 2006 05:20 by catone

อีกฟากหนึ่งของขอบฟ้า

พาหัวใจให้โลดแล่นไปอยู่เสมอ

ไม่ได้จะหาเหตุผลว่า "ทำไม" อีกต่อไป

เพียงแค่ปล่อยให้มันเป็นไป ตามที่มันอยากเป็น